خبرگزاری آریا- از سوی رییس دانشگاه مازندران صادر شد، یادداشت تسلیت و گرامی‌داشت استاد فرهیخته، دکتر علی‌اصغر فانی.
به گزارش خبرنگارآریادرشهرستان بابلسر، در پی درگذشت استاد فرهیخته، دکتر علی‌اصغر فانی وزیر اسبق آموزش و پرورش، یادداشت تسلیتی از سوی دکتر ابراهیم صالحی عمران رییس دانشگاه در گرامی‌داشت یاد آن فقید صادر شد.
متن پیام تسلیت دکتر صالحی عمران بدین شرح است:
بسم الله الرحمن الرحیم
در تاریخ معاصر نظام آموزش و پرورش ایران، کمتر شخصیتی را می‌توان یافت که هم‌زمان در سه عرصه علم، سیاست‌گذاری و اجرا حضور موثر و مستمر داشته باشد. دکتر علی‌اصغر فانی، از جمله این شخصیت‌های کم‌یاب بود که مسیر حرفه‌ای خود را از معلمی در کلاس درس آغاز کرد و تا عالی‌ترین جایگاه اجرایی کشور، یعنی وزارت آموزش و پرورش، ادامه داد. درگذشت او صرفا ضایعه‌ای برای یک خانواده یا یک نهاد نیست، بلکه یک خلا بزرگ در پیکره تفکر مدیریتی و تربیتی کشور ایجاد کرده است که پرکردن آن، نیازمند بازخوانی جدی میراث علمی و عملی اوست. دکتر فانی به‌عنوان عضو هیات علمی دانشکده مدیریت دانشگاه تربیت مدرس، همواره پلی میان نظریه‌های مدیریت دولتی و واقعیت‌های میدانی آموزش و پرورش بود. این پیوند، او را از یک مدیر صرفا اجرایی به یک مدیر-پژوهشگر تبدیل کرد که تصمیماتش مبتنی بر شواهد و تحلیل بود، نه صرفا ملاحظات روزمره.
دکتر فانی در دوره‌های حساسی مسوولیت وزارت آموزش و پرورش را بر عهده گرفت؛ تحلیل عملکرد او در این دوره‌ها نشان‌دهنده تمرکز بر چند محور اساسی بود: نخست، توجه به نیروی انسانی؛ او مدیریت آموزشی را پیش از آنکه فن و تکنیک بداند، هنر صیانت از کرامت انسانی می‌دانست و این نگاه در سیاست‌های مربوط به معیشت و منزلت معلمان نمود داشت. دوم، عدالت آموزشی؛ تأکید بر بهبود کیفیت آموزشی در مناطق محروم از جمله دغدغه‌های اصلی او بود. سوم، نگاه پژوهشی به تربیت؛ او به جای اکتفا به رویه‌های اداری، به دنبال نگاه ژرف و پژوهش‌محور به مسایل تربیتی بود.
آنچه دکتر فانی را از بسیاری از مدیران هم‌عصر خود متمایز می‌کند، پایبندی به اصول اخلاقی در فضای سیاسی و اداری است. توصیف او به «نجیب»، «فرزانه» و «خدمتگزار» در پیام‌های تسلیت شخصیت‌های مختلف، نشان‌دهنده اجماع نسبی بر منش اخلاقی اوست. او تعلیم و تربیت را نه یک مسوولیت اجرایی، بلکه یک رسالت انسانی و ملی می‌دانست. این رویکرد، الگویی برای مدیران آموزشی است که با بحران‌های اخلاقی و فشارهای سیاسی مواجه‌اند: چگونه می‌توان ضمن پذیرش مسوولیت اجرایی، از تبدیل شدن به یک بوروکرات صرف پرهیز کرد و اصالت تربیتی را حفظ نمود.
دکتر علی‌اصغر فانی را نمی‌توان تنها با عناوین «وزیر اسبق» یا «استاد دانشگاه» شناخت. او نماینده نسلی از مدیران آموزشی بود که دانش تخصصی، تجربه میدانی و تعهد اخلاقی را در هم آمیختند. برای جامعه علمی و دانشگاهی، بررسی کارنامه اجرایی او به‌ویژه در حوزه‌های مدیریت تغییر در نظام آموزشی، سیاست‌گذاری مبتنی بر شواهد در آموزش و پرورش و اخلاق حرفه‌ای در مدیریت آموزشی می‌تواند موضوعات ارزشمندی برای پژوهش‌های آتی باشد.
اینجانب به نمایندگی از جامعه دانشگاهی دانشگاه مازندران، این ضایعه را به خانواده محترم ایشان، جامعه تعلیم و تربیت کشور و همه همکاران و شاگردانش تسلیت عرض می‌کنم. یادش گرامی و راهش پررهرو باد.
دکتر ابراهیم صالحی عمران
رییس دانشگاه مازندران