خبرگزاری آریا - دکتر دارا رامشگر، از چهرههای باسابقه، صدیق، خلاق، مردمدار، اخلاقمدار، خوشنام، توانمند، تحولگرا و عملگرای نظام تعلیم و تربیت که سالها عمر پربار خود را در مسیر خدمت به فرزندان این سرزمین سپری کرده است، با انتشار پیامی صمیمانه، پس از 35 سال مجاهدت در عرصههای مختلفِ فرهنگی و اداری، بهطور رسمی با مسئولیتهای اجرایی خود در آموزش و پرورش خداحافظی کرد.
به گزارش خبرگزاری آریا در استان کهگیلویه و بویراحمد، متن پیام وی به شرح زیر میباشد:
بسمالله الرحمن الرحیم
«وَاجْعَلْنِی مُبَارَکًا أَیْنَ مَا کُنتُ»
«و مرا هر جا که باشم، مایهٔ برکت قرار ده.»
(سوره مبارکه مریم / آیه 31)
سخن را با نام آن یگانهای آغاز میکنم که اگر در این مسیر توفیقی حاصل شد، از لطف و عنایت او بود. اکنون که پس از 35 سال کوشش و عرقریزی روح و تن، دورهٔ خدمت من در کسوت اداری به پایان میرسد، با دلی سرشار از سپاس و نگاهی امیدوار به آینده، این مسئولیت را واگذار میکنم؛ اما عهد خدمت را همچنان در دل نگاه خواهم داشت.
آنان که این بنده کوچک را در این سالها از نزدیک شناختهاند، میدانند که از نخستین روزهای حضورم در آموزش و پرورش، بیش از آنکه به جایگاه و عنوان بیندیشم، خود را در برابر مسئولیت خدمت متعهد دانستهام. از سالهای حضور در دفاع مقدس و تجربهٔ جانبازی و رزمندگی تا آغاز راه معلمی، و از نخستین روزهای مدیریت در شهرستان جوان و نوپای مارگون تا امروز که مسئولیت مدیریت آموزش و پرورش دنا را به پایان میبرم، همواره کوشیدهام آنچه در توان داشتهام در راه خدمت به مردم سرزمینم به کار گیرم. آنچه از این سالها برای من باقی میماند، بیش از هر عنوان و حکم اداری، خاطرهٔ همکاران، نگاه دانشآموزان و اعتماد مردمی است که در این مسیر همراه من بودهاند.
سپاس خدای را که در این سالها توفیق همراهی با انسانهایی دلسوز و مسئولیتپذیر را نصیبم کرد و مرا در مسیر خدمت تنها نگذاشت. از فرهنگیان گرانقدر شهرستانهای مارگون و دنا صمیمانه سپاسگزارم؛ معلمان و کارکنانی که بیتردید ستون اصلی نظام تعلیم و تربیتاند. اگر در این سالها خدمتی به انجام رسیده است، بخش مهمی از آن حاصل همراهی و تلاش شماست و اگر کاستی و خطایی بوده، مسئولیت آن را بر عهده میگیرم.
از مسئولان استانی و شهرستانی، ائمهٔ محترم جمعه و جماعات، روحانیون و بزرگان دینی و محلی که در این سالها با آموزش و پرورش همراه بودند، سپاسگزارم. بهویژه از امام جمعهٔ محترم شهر سیسخت، حضرت حجتالاسلام والمسلمین سید مصطفی واهبیزاده، که از همان نخستین روزها با گشادهرویی پذیرای اینجانب بودند و با دغدغهمندی بر ضرورت توجه به سند تحول بنیادین آموزش و پرورش تأکید داشتند. از مدیرکل محترم آموزش و پرورش استان کهگیلویه و بویراحمد، جناب آقای دکتر ایوب رضایی، نیز سپاسگزارم که در مقطعی حساس به اینجانب اعتماد کردند و فرصت خدمت در این مسئولیت را فراهم آوردند. همچنین از شورای معاونین و شورای آموزش و پرورش استان و شهرستان، و از نمایندهٔ محترم مردم شریف شهرستانهای بویراحمد، دنا و مارگون در مجلس شورای اسلامی، جناب آقای دکتر محمد بهرامی سیفآباد، و نیز از فرماندار محترم، اعضای شورای تأمین، مجموعههای انتظامی و نظامی، شهرداری و شورای شهر، سازمانهای مردمنهاد و خیرین مدرسهساز که هر یک به سهم خود در پیشبرد امور آموزش و پرورش یاریرسان بودند، قدردانی میکنم. از اصحاب رسانه و خبرنگاران نیز که در این سالها کوششها، مطالبات و کاستیهای آموزش و پرورش را بازتاب دادند، سپاسگزارم. امیدوارم قلم و رسانه همواره در مسیر حقیقت، انصاف و خیر عمومی باقی بماند.
اما طبیعی است که هر دورهٔ مسئولیت، در کنار فرصتها و موفقیتها، دشواریها، نقدها و اختلافنظرهایی نیز به همراه داشته باشد. من نیز در این سالها از این قاعده مستثنا نبودهام. برخی سخنان و قضاوتها را پذیرفتم، برخی را نپذیرفتم و از برخی نیز گذشتم؛ چرا که باور دارم در نهایت، عملکرد هر انسان بیش از گفتوگوها و حاشیهها دربارهٔ او سخن خواهد گفت. اگر در این مسیر تصمیمی گرفتهام که مورد پسند همه نبوده است، مسئولیت آن را میپذیرم؛ اما امیدوارم آنچه انجام دادهام با نیت خدمت و در چارچوب مسئولیتی بوده باشد که بر عهده داشتهام.
از برخی رفتارها و حاشیههایی نیز که در این سالها موجب رنجش یا بیمهری شد، با همهٔ تلخیهایشان میگذرم. نه از آن رو که همهچیز را درست یا عادلانه میدانم، بلکه از آن رو که امروز بیش از گذشته باور دارم عمر مسئولیت کوتاهتر از آن است که صرف پاسخگویی به حاشیهها شود و کارنامهٔ هر کس را باید در آرامش و با گذشت زمان داوری کرد. من ترجیح میدهم این فصل را نه با گلایه، که با سپاس به پایان برسانم و آنچه را شایستهٔ ماندن نیست، به گذشته بسپارم.
و شما، مردم شریف و صبور این دیار، بدانید که پایان یک مسئولیت اداری، پایان راه خدمت نیست. عنوانها میآیند و میروند، مسئولیتها تغییر میکنند، اما علاقه به خدمت، جهاد، تعلیم و تربیت و احساس مسئولیت در برابر آب و خاک و علم و فرهنگ میتواند همچنان باقی بماند.
خدایا چنان کن سرانجام کار
تو خشنود باشی و ما رستگار
خدمتگزار مردم
دارا رامشگر
یکشنبه 22 شهریور 1405