خبرگزاری آریا -هانوی – ویتنام فناوری کوانتوم را به عنوان یک اولویت راهبردی در دستور کار خود قرار داده است، اما کارشناسان هشدار می‌دهند که چالش واقعی این کشور، توسعه تخصص در فیزیک کوانتوم، سخت‌افزار و زیرساخت‌های تحقیقاتی لازم برای فراتر رفتن از نقش‌های پشتیبانی و دستیابی به توسعه فناوری‌های هسته‌ای است.
بر اساس قطعنامه 57 که در دسامبر 2024 توسط حزب کمونیست ویتنام تصویب شد، فناوری کوانتوم به عنوان یکی از ارکان کلیدی راهبرد علم و نوآوری این کشور تعیین شده است. ویتنام از یک پایگاه قوی در ریاضیات، علوم رایانه و نیروی کار جوان و ماهر برخوردار است. با این حال، به گفته دانشیار لای نگوک دیپ از دانشگاه پاریس-ساکلی، قدرت ویتنام همچنان در بخش «پشتی» فناوری کوانتوم (الگوریتم‌ها، محاسبات و فناوری اطلاعات) متمرکز است، در حالی که این کشور فاقد تخصص تخصصی در فیزیک کوانتوم (به عنوان قلب این فناوری) می‌باشد.
دیپ تأکید کرد: «جذب جوانان به فیزیک به خودی خود دشوار است، و فیزیک کوانتوم حتی چالش‌برانگیزتر است.» وی افزود که آموزش و پژوهش باید هم‌زمان توسعه یابند و سرمایه‌گذاری پایدار در آزمایشگاه‌ها و تجهیزات ضروری است، اگر ویتنام می‌خواهد فناوری‌های هسته‌ای خود را بسازد و به ارائه خدمات پشتیبانی به شرکت‌های خارجی ادامه ندهد.
چندین دانشگاه و مؤسسه تحقیقاتی ویتنام از جمله FPT، Viettel، Phenikaa و آکادمی علوم و فناوری ویتنام در حال بررسی فناوری کوانتوم هستند. با این حال، برنامه‌های دانشگاهی اختصاصی در زمینه محاسبات کوانتومی هنوز در حال توسعه هستند و دست‌کم چهار مؤسسه در حال آماده‌سازی دوره‌های جدید هستند. محققان همچنین روی مدارهای ابررسانا، دروازه‌های کوانتومی، تصحیح خطا و شبیه‌سازی کوانتومی کار می‌کنند.
کارشناسان می‌گویند ویتنام باید به زنجیره تأمین استعداد نیز توجه کند. یکی از مدل‌های پیشنهادی شامل ایجاد برنامه‌های تحصیلات تکمیلی مشترک بین چندین دانشگاه است تا مؤسسات بتوانند تخصص و زیرساخت‌های خود را تجمیع کنند. برنامه‌های آشنایی زودهنگام برای دانش‌آموزان دبیرستانی نیز در حال اجراست و همکاری‌های بین‌المللی (از جمله با شرکت‌های فرانسوی مانند Quandela و Pasqal) می‌تواند به گسترش استعدادیابی کمک کند.
دنیس آوتیسیان، مشاور ارشد شرکت روسی روساتوم کوانتوم، گفت که صنعت کوانتوم به سه عنصر اساسی نیاز دارد: استراتژی، آموزش و زیرساخت، که توسط دانشمندان، مهندسان و رهبران ماهر پشتیبانی می‌شود. روبرتو مائورو از شرکت پاسکال نیز افزود: «پنجره ورود به این حوزه اکنون باز است، نه ده سال دیگر،» و گفت که ویتنام دارای استعداد، پایگاه صنعتی و اراده نهادی برای بهره‌برداری از این فرصت است، به شرط آنکه صبورانه سرمایه‌گذاری کند و از پایه بسازد.