خبرگزاری آریا - یک کشف اتفاقی در معدن سنگ، گنجینه‌ای را از دل یک گور باستانی بیرون آورد؛ اثری طلایی که پس از نزدیک به چهار هزار سال، همچنان نمونه‌ای بی‌همتا در اروپا به شمار می‌رود.
شنل طلای «مولد» (Mold)؛ یک شیء زینتی 3900 ساله است که یکی از ظریف‌ترین نمونه‌های فلزکاری طلا در پیش‌ازتاریخ محسوب می‌شود که تاکنون کشف شده است.
این شنل طلایی با جزئیات خیره‌کننده در اروپا بی‌نظیر بوده و ممکن است متعلق به زنی عالی‌رتبه بوده باشد.
در سال 1833 میلادی، کارگران معدن سنگ، یک تپه خاکسپاری باستانی در «Goblins" Hill» در نزدیکی شهر «مولد» واقع در ولز کشف کردند. در مرکز آن، گوری سنگ‌چین‌شده قرار داشت که اسکلتی تکه‌تکه و یک شیء زینتی طلایی شبیه شنل نیز در آن قرار داشت که در گذر زمان خُرد شده بود.
به گفته «موزه بریتانیا» که این اثر در آن به نمایش گذاشته شده است، شنل طلای «مولد»، شکل و سبکی منحصربه‌فرد دارد و یکی از ظریف‌ترین نمونه‌های فلزکاری طلای پیش‌ازتاریخ بوده که تاکنون کشف شده است.
قدمت این شنل به اوایل عصر برنز بریتانیا (2500 تا 1200 پیش از میلاد) بازمی‌گردد. بریتانیا در این دوره شاهد انقلابی در فلزکاری بود؛ چراکه صنعتگران از ساخت ابزارهای سنگ چخماق به ساخت سلاح و جواهرات از طلا، مس و برنز روی آوردند.
در سال 2010، «بنجامین رابرتز»، متصدی وقت مجموعه‌های عصر برنز اروپا در موزه بریتانیا به «بی بی سی» گفت هنگامی که این شنل برای نخستین‌بار از خاک بیرون آورده شد، کارشناسان به دلیل طراحی چشمگیر آن گمان کردند که به یک جنگجوی باستانی، رییس قبیله یا رهبر مذهبی تعلق داشته است. اما پس از کنار هم گذاشتن قطعات شکسته شنل، اندازه کوچک این اثر نشان داد که ممکن است آن را زنی یا کودکی پوشیده باشد.
شنل طلای «مولد»، 23.5 سانتی‌متر ارتفاع و 46.5 سانتی‌متر عرض دارد. وزن آن حدود 560 گرم است و احتمالا از یک تکه طلای واحد تقریبا به اندازه یک توپ پینگ‌پنگ ساخته شده است.
بر اساس اطلاعات «موزه بریتانیا»، شمش طلا به شکلی باورنکردنی نازک کوبیده شده، به شکل شنل درآمده و سپس به شکلی تزئین شده است که شبیه چند مهره یا گردنبند باشند. علاوه‌بر این، چند صد مهره کهربا در گور روی شنل پیدا شد که احتمالا به نمای طلایی این شیء اضافه شده بود. سوراخ‌هایی که اطراف دهانه گردن قرار دارند نشان می‌دهند که شنل در ابتدا آستری از چرم یا ماده‌ای فاسدشدنی دیگر داشته که باقی نمانده است.
از آنجا که شنل طلایی هنگام پوشیدن حرکت بازوهای بالایی فرد را محدود می‌کرد، ممکن است یک شیء تزیینی آیینی بوده باشد که اقتدار مذهبی می‌بخشید و فقط در مناسبت‌های ویژه پوشیده می‌شد. اما کارشناسان هنوز مطمئن نیستند چرا شنل در یک گور دفن شده است. همچنین نمی‌توانند تأیید کنند فردی که شنل همراه او دفن شده مرد بوده یا زن؛ چراکه اسکلت توسط کارگران معدن در قرن نوزدهم بازیابی نشد.
«رابرتز» در آن زمان به «بی‌بی‌سی» گفت: «این شنل منحصربه‌فرد است. واقعا هیچ‌چیزی برای مقایسه با آن در سراسر اروپا وجود ندارد. این کار درک اینکه چرا ساخته شده و چه اهمیتی داشته را دشوارتر می‌کند.»