خبرگزاری آریا - رئیس سازمان غذا و دارو با رد برخی برداشت‌ها درباره بحران کمبود دارو اعلام کرد نبود یک برند خاص، به معنای کمبود نیست.
مهدی پیرصالحی رئیس سازمان غذا و دارو ،درباره کمبودهای دارویی افزود: نظام دارویی جمهوری اسلامی ایران بر پایه نام ژنریک ( عمومی ) استوار است؛ بنابراین اگر یک برند خاص تجاری در بازار موجود نباشد، اما همان دارو با نام ژنریک یا از سوی تولیدکنندگان دیگر در دسترس بیماران قرار داشته باشد، از نظر سازمان غذا و دارو کمبود دارویی تلقی نمی‌شود.
وی با اشاره به ساختار و تنوع سبد دارویی کشور ادامه داد: در حال حاضر حدود 3 هزار مولکول دارویی در کشور وجود دارد که نزدیک به 2 هزار مولکول آن جزو اقلام پرمصرف جامعه است، از میان این سبد گسترده، حدود 800 قلم در فهرست داروهای اساسی و حیاتی قرار دارند که تمرکز راهبردی سازمان غذا و دارو، حفظ و تضمین تأمین پایدار همین اقلام است.
رئیس سازمان غذا و دارو درباره آمارهای بزرگی که گاهی در رسانه‌ها به عنوان کمبود دارویی منعکس می‌شود، توضیح داد: این اعداد منعکس‌کننده وضعیت فعلی بازار نیستند، بلکه برآوردهای پیش‌بینی‌محور و سه‌ماهه سازمان از احتمال بروز کمبودها در آینده است، ما این پیش‌بینی‌ها را به عنوان هشدارهای زودهنگام به دستگاه‌های مسئول و تأمین‌کنندگان منابع مالی ارائه می‌دهیم تا با تامین به‌موقع بودجه، پیشگیری‌های لازم انجام شود. خوشبختانه با اقدامات به‌موقع، این دغدغه‌ها برطرف شده و تعداد اقلام پیش‌بینی‌شده برای احتمال کمبود نیز اکنون به کمتر از 500 قلم کاهش یافته است.
عدم دسترسی به برندهای خارجی، به معنای کمبود دارو نیست
پیرصالحی با انتقاد از برخی برداشت‌های نادرست رسانه‌ای و عمومی درباره کمبود دارو اظهار کرد: در بسیاری از موارد، گزارش‌های منتشر شده مربوط به عدم وجود یک برند خاص خارجی است؛ این در حالی است که مشابه همان دارو با تولید داخل، تولید سایر کشورهای معتبر یا با مواد اولیه استاندارد در بازار به وفور موجود است. در چنین شرایطی، اصرار بر یک برند مشخص نباید به عنوان بحران یا کمبود دارویی کشور قلمداد شود.
بدهی انباشته بیمارستان‌ها؛ مانع خرید دارو به رغم فراوانی در شبکه توزیع
رئیس سازمان غذا و دارو، چالش‌های مالی مراکز درمانی را یکی دیگر از عوامل اصلی شکل‌گیری گزارش‌های کاذب کمبود دارو برشمرد و گفت: برخی از بیمارستان‌ها به دلیل بدهی‌های معوق و انباشته به شرکت‌های پخش دارویی که در مواردی بیش از یک تا دو سال به طول انجامیده است، امکان خرید و تامین اقلام مورد نیاز خود را ندارند. در این حالت، شرکت‌های توزیع‌کننده از فروش اعتباری به این مراکز خودداری می‌کنند؛ در حالی که داروی مورد نظر به میزان کافی در شبکه رسمی توزیع کشور موجود است و این چالش خرید بیمارستان، ارتباطی به کمبود دارو در سطح ملی ندارد.